á
â
ă
ä
ç
č
ď
đ
é
ë
ě
í
î
ľ
ĺ
ň
ô
ő
ö
ŕ
ř
ş
š
ţ
ť
ů
ú
ű
ü
ý
ž
®
€
ß
Á
Â
Ă
Ä
Ç
Č
Ď
Đ
É
Ë
Ě
Í
Î
Ľ
Ĺ
Ň
Ô
Ő
Ö
Ŕ
Ř
Ş
Š
Ţ
Ť
Ů
Ú
Ű
Ü
Ý
Ž
©
§
µ
Autorka porusza w tej książce jedne z najgłośniejszych i najbardziej kontrowersyjnych spraw ze styku polityki, służb specjalnych, mediów oraz świata przestępczego z początku XXI wieku. Sam temat jest niezwykle interesujący i bez wątpienia wart zgłębiania. Wiernikowska potrafi przyciągnąć uwagę czytelnika, a opisywane wydarzenia niejednokrotnie budzą zdumienie i skłaniają do refleksji nad mechanizmami funkcjonowania państwa oraz mediów tamtego okresu.
Problemem jest jednak forma narracji. Autorka sprawia wrażenie osoby nieustannie podążającej za kolejnymi skojarzeniami, przez co książka momentami wydaje się chaotyczna i rozproszona. Pojawia się wiele dygresji, pobocznych wątków oraz luźnych obserwacji, które z jednej strony budują specyficzny klimat tej opowieści, ale z drugiej potrafią odciągać uwagę od głównego tematu. Nie oznacza to jednak, że książka jest nudna – wręcz przeciwnie. Jest interesująca właśnie dzięki swojej nieoczywistości, choć wymaga od czytelnika cierpliwości.
Na uwagę zasługuje również sama forma wydania. Jest ona dość nietypowa i oryginalna, co dobrze współgra z charakterem autorki oraz tematyką publikacji.
To jedna z tych książek, których nie warto oceniać po pierwszych rozdziałach. Aby w pełni zrozumieć intencję autorki i sens całej opowieści, trzeba przeczytać ją do końca. Dopiero ostatnie kilkadziesiąt stron w wyraźny sposób zmienia perspektywę i pozwala spojrzeć na wcześniejsze wydarzenia z zupełnie innego punktu widzenia.
Mimo pewnych zastrzeżeń do stylu narracji uważam tę książkę za wartościową i wartą poznania. To lektura nietypowa, momentami chaotyczna, ale jednocześnie intrygująca i pozostawiająca czytelnika z wieloma pytaniami.
Książkę polecam.
📖 23:31 · 25.06.2026 · 61/2026 · (P)